IPB
 
Add share! Reply to this topicStart new topic
ქართველი მეფეები
გამოხმაურება Aug 25 2008, 02:10
გამოხმაურება #1


ფორუმელი
**

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 79
რეგისტრ.: 23-August 08
მომხმარებელი № 588



გამარჯობათ ყველას, მოდი ამ თემაში ვისაუბროთ საქრთველოს მეფეებზე, მათ შეცდომებზე და ა.შ


ერეკლე II (დ. 7 ნოემბერი, 1720, თელავი — გ. 11 იანვარი, 1798, იქვე, დაკრძალულია მცხეთაში, სვეტიცხოვლის ტაძარში), 1744—1762 კახეთის, 1762—98 ქართლ-კახეთის მეფე, თეიმურაზ II-ის ძე. ერეკლე II აკავშირებდა ქართლისა და კახეთის ბაგრატიონთა ორ შტოს. დედამისი, თამარი, ვახტანგ VI-ის ასული იყო, ხოლო მამა, თეიმურაზ II — კახთა მეფე დავით II-ის (იმამყული-ხანი) ძე.

მე ვიტყვვი ერეკლეზე, ბევრი თვლის რო გეორგეევსკის ტრაქტატი არსწორი იყო, მეც ვეთანხმები იმ აზრს რო ერეკლე არასცორედ მოიქცა მარა მას სხვა გზა არ ქონდა, მუსლიმებთან ტრაქტატის და მიმხრობა ქრისტიანობის დაკარგვის ტოლფასი იყო.
ირანისა და ოსმალეთის მხრიდან მზარდი საშიშროება საქართველოს სახელმწიფოებრივ არსებობას საფრთხის ქვეშ აყენებდა. ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II-ს ერთადერთ გამოსავლად რუსეთთან კავშირის გამყარება მიაჩნდა.

XVIII საუკუნის 80-იან წლებში მკვეთრად შეიცვალა რუსეთის მმართველი წრეების დამოკიდებულება საქართველოსადმი. მას შემდე, რაც რუსეთმა თავისი გავლენა ყირიმზე გაავრცელა და მისი საზღვრები თითქმის კავკასიონის ქედს მიებჯინა, საიმპერატორო კარს აშკარად გაუძლიერდა ინტერესი ამიერკავკასიისადმი. თუკი აქამდე საქართველოს მეფეების თხოვნას კავკასიონის გადმოღმა ქვეყნების საქმეებში აქტიური ჩარევის შესახებ რუსი პოლიტიკოსები მაინცდამაინც დიდის ხალისით არ ეკიდებოდნენ, ახლა საწინააღმდეგო მდგომარეობა შეიქნა. რუსეთის საგარეო პოლიტიკის მესვეურებმა დაიწყეს კავკასიის ზბით წინა აზიაში რუსეთის გავლენის გავრცელების გეგმების შედგენა. ამ გეგმებში ქრისტიანულ საქართველოს ერთ-ერთი უპირველესი ადგილი ეკავა. აქედან გამომდინარე, ერეკლე მეორის კარზე გაახშირეს სტუმრობა რუსმა მოხელეებმა, ელჩებმა, მოგზაურებმა, რომლებიც ბეჯითად ურჩევდნენ ქართლ-კახეთის მეფეს რუსეთთან კავშირის აღდგენას, იმპერატორისთვის მფარველობის ოფიციალურად თხოვნას. ერეკლე მეორე საქმის ასეთ შემობრუნებას კმაყოფილი შეხვდა.

1782 წლის ბოლოს ერეკლე II-მ ეკატერინე II-ს მიმართა თხოვნით საქართველო რუსეთის მფარველობის ქვეშ აეყვანა. ამიერკავკასიაში რუსეთის პოზიციების გამყარების მიზნით ეკატერინე II-მ თავად პავლე პოტიომკინს გაფართოებული უფლებამოსილება მიანიჭა ერეკლე მეფესთან სამოკავშირეო შეთანხმების მისაღწევად. ქართული მხრიდან მეფის მიერ ხელდასმული იყვნენ თავადები ი. ბაგრატიონი და გარსევან ჭავჭავაძე.

ეს ფაქტი რუსეთის მთავრობის საგარეო პოლიტიკისათვის მეტად სასურველი იყო. საიმპერატორო კარმაც არ დააყოვნა საქმით დაემტკიცებინა ერეკლესთვის თავისი კეთილგანწყობილება. რუსეთის სარდლობის ბრძანებით ფათალი-ხანმა ქართლ-კახეთის წინააღმდეგ ლაშქრობა მოშალა, ხოლო ალექსანდრე ბაქარის ძე იძულებული გახდა უცხოეთში გადახვეწილიყო.

საქართველოდან გაგზავნილი „სათხოვარი პუნქტების“ მიხედვით, რომელშიც ჩამოყალიბებული იყო ქართლ-კახეთის სამეფოს რუსეთის მფარველობაში შესვლის პირობები, რუსეთის მთავრობამ დაუყოვნებლივ დაიწყო ხელშეკრულების ტექსტის მომზადება. 1783 წლის დასაწყისში ხელშეკრულების პროექტზე მუშაობა დამთავრდა და „კავკასიის ხანის“ სარდალს, გენერალ-პორუჩიკ პავლე პოტიომკინს უფლებამოსილება მიეცა საქართველოს წარმომადგენლებთან ხელშეკრულება გაეფორმებინა. ერეკლე II გამოეგზავნა ხელშეკრულების პროექტი, რომელიც დეტალურად იქნა განხილელი სამეფო საბჭოს სხდომაზე და ცალკეული ცვლილებების შეტანის შემდეგ გადაწყდა მისი მიღება.

1783 წლის 18 ივლისს გეორგიევსკის ციხესიმაგრეში, წინასწარ შემუშავებული ცერემონიალის მიხედვით, საქართველოს დელეგაცია დიდი ზეიმით მიიღეს. დაიწყოს ხდომები ხელშეკრულების მუხლების დაწვრილებით განსახილველად. 24 ივლისს ტრაქტატს ხელი მოაწერეს საქართველოს მხრიდან — იოანე მუხრან-ბატონმა და გარსევან ჭავჭავაძემ, ხოლო რუსეთის მხრიდან — გენერალ-პორუჩიკმა პავლე სერგის ძე პოტიომკინმა.

დარეჯანი (* დაახლოებით 1726 ― † 8 ნოემბერი, 1807), ქართლ-კახეთის დედოფალი, მეფე ერეკლე II-ს მესამე ცოლი (1750-დან), კაცია I დადიანის ასული.
ერთი კიდე ერთ ერეკლეს შეცდომაზე ვიტყვი, დარეჯანი ყოველ ღონეს ხმარობდა, რომ სამეფო ტაზტზე თავისი შვილები დაემკვიდრებინა. ამ მიზნით ერეკლე II-ს სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში კანონიც კი მიაღებინა, რომლის ძალითაც გიორგის (ერეკლეს უფროსი ვაჟი მეორე ცოლისაგან) შემდეგ მეფობა მის უფროს ვაჟზე კი არა, ძმაზე - დარეჯანის შვილ იულონზე უნდა გადასულიყო (ეს წესი შემდეგ ერეკლე II-მ თვითონვე გააუქმა). საქართველოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ, 1803 დარეჯანი ოჯახის წევრებთან ერთად რუსეთში გადაასახლეს. გარდაიცვალა იქვე. დასაფლავებულია ალექსანდრე ნეველის ტაძარში.


--------------------
სად ხარ, ჩემო სალამურო,
ხმატკბილო და საამურო.
ქართულად ჰკვნეს, ქართულად სტვენ,
ქართველის გულს ამით ალხენ,
ხასიათს და ჩვეულებას
წინაპართა გვაგონებ ჩვენ.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Aug 25 2008, 11:22
გამოხმაურება #2


საპატიო ფორუმელი
*****

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 510
რეგისტრ.: 30-April 08
მდებარ.: xan sad var da xan sad
მომხმარებელი № 106



ვააა ეს რა კაი თემა გაგიხსნია smile.gif მშვენიერია!

ერეკლეზე იმას ვიტყვი რო მიყვარს ეგ მეფე ჩემსავით პატარა ყოფილა და... ddd.gif ddd.gif ddd.gif




ცოტა ხანში მეც დავწერ რამეს ოგონდ სერიოზულად! ddd.gif tongue.gif


--------------------
gazafxulda buchqis ziras ,
taqsi dgas da shofers zinavs! :D


"სიგიჟის 40% ფიქრია, კიდევ 40% წარსული ცხოვრება, დანარჩენი 20%? დანარჩენი 20% იმპროვიზაციააა"-კასტანეტა

იაშა ვეფხვაძე
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Sep 7 2008, 12:00
გამოხმაურება #3


აქტიური ფორუმელი
***

ჯგუფი: Alazani Member
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 241
რეგისტრ.: 5-June 08
მდებარ.: tbilisi
მომხმარებელი № 220



მე მგონი მეფეებს არაფერი არ უნდა დავაბრალოთ. არც ძველ მეფეებს და არც "ახლანდელს" smile.gif ჩვენ არ ვიცით სინამდვილეში რა ხდება რაზე საუბრობენ და რა მოლაპარაკებები მიდის, ბევრი რაღაც ხალხისთვის საიდუმლოდ რჩება ალბათ, ამიტომ ჩვენი მხრიდან ამის განსჯა არასწორი მგონია. თუმცა აზრის გამოთქმა შეიძლება. smile.gif
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Sep 7 2008, 14:12
გამოხმაურება #4


თავადი
**********

ჯგუფი: :მოდერატორი:
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 6,868
რეგისტრ.: 8-April 08
მომხმარებელი № 6



მე მაგალითად თემის ავტორს ვეთანხმები და ვაღიარებ რომ ერეკლე ძალიან მაგარი მეფე იყო და მან ძალიან სწორი გადაწყვეტილებები მიიღო(უმრავლესობა მაინც)


--------------------
ვეღარ ვბედავ რომ კიდევ ერთხელ გითხრა
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Sep 7 2008, 18:08
გამოხმაურება #5


აქტიური ფორუმელი
***

ჯგუფი: Alazani Member
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 241
რეგისტრ.: 5-June 08
მდებარ.: tbilisi
მომხმარებელი № 220



რადგან ჩვენ აქ ვართ, ქართველები გვქვია და ქრისტიანები ვართ, ესეიგი სწორი გადაწყვეტილებები მიუღია smile.gif
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Sep 25 2008, 20:02
გამოხმაურება #6


ფორუმელი
**

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 79
რეგისტრ.: 23-August 08
მომხმარებელი № 588






თამარ მეფე (* დაახ. 1160 - 1213, შესაძლოა 1210 ან 1207), საქართველოს მონარქი 1184 წლიდან, გიორგი III-ის ასული, ბაგრატიონთა გვარის ჩამომავალი. თამარს საქართველოს ოქროს ხანაში მოუწია მეფობა და უაღრესად წარმატებული მმართველის რეპუტაციით სარგებლობდა, რისთვისაც მას ქვეშევრდომებმა "მეფეთ მეფე და დედოფალთ დედოფალი აფხაზთა, ქართველთა, რანთა, კახთა და სომეხთა, შირვანთა და შაჰანშათა და მბრძანებელი ყოვლისა აღმოსავლეთისა და დასავლეთისა, დიდება ამა სამყაროსა და სარწმუნოებისა, მესიის მოვლენილი" შეარქვეს.

ცხოვრება
თამარი მეფე გიორგი III-ისა და მისი მეუღლის გურანდუხტის უფროსი ქალიშვილი იყო. გურანდუხტი თავის მხრივ ოსთა მეფე ხუდანის ქალიშვილი გახლდათ. მეფე გიორგიმ თამარი თანამოსაყუდრედ გამოაცხადა მისი გარდაცვალების შემდეგ უთანხმოებების წარმოქმნისგან თავის ასარიდებლად. 1184-იდან, მამის გარდაცვალების შემდეგ, ერთმმართველი გახდა.

თამარის გამეფებისთანავე ფეოდალურმა არისტოკრატიამ დაიწყო ბრძოლა დაკარგული პოლიტიკური პრივილეგიების აღსადგენად. უპირველეს ყოვლისა მათ თამარი ხელახლა აკურთხეს მეფედ, რითაც ხაზი გაუსვეს თავიანთ უფლებებს. თამარი იძულებული გახდა ზოგი რამ დაეთმო: გადააყენა გიორგი III-ის მიერ აღზევებული უერთგულესი მოხელეები ამირსპასალარ-მანდატურთუხუცესი ყუბასარი და მსახურთუხუცესი აფრიდონი. ამის შემდეგ მეფის ხელისუფლების შეზღუდვის მოთხოვნით გამოვიდა მეჭურჭლეთუხუცეს ყუთლუ-არსლანის დასი. 1185 გავლენიან ფეოდალთა ერთმა ჯგუფმა თამარს მისი სურვილის წინააღმდეგ შერთო ანდრია ბოგოლიუბსკის შვილი იური (გიორგი). ორი-ორნახევრი წლის შემდეგ თამარი განქორწინდა და იური საქართველოდანაც განდევნეს. იურის მოწვევისა და შემდეგ განდევნის მიზეზი უნდა იყოს მეფისა და მისი მოწინააღმდეგე ფეოდალების დაჯგუფებათა ინტერესების დაპირისპირება და ის შინაკლასობრივი ბრძოლა, რომელიც თამარის მეფობის პირველ წლებში გამწვავდა. პირველ დამარცხებათა შემდეგ თამარმა თანდათან განიმტკიცა პოზიციები და მაღალ თანამდებობაზე თავისი მომხრეები დააწინაურა. დაახლოებით 1189 (ან 1187) იქორწინა დავით სოსლანზე, რომლისგანაც შეეძინა ორი შვილი - ლაშა და რუსუდანი.

მეფის პოლიტიკით უკმაყოფილო ფეოდალებმა (მეჭურჭლეთუხუცესი ვარდან დადიანი, სამცხის სპასალარი ბოცო ჯაყელი, გუზან ტაოელი) 1191 აჯანყება მოაწყვეს და ბიზანტიაში მყოფი თამარის ქმარყოფილი იური საქართველოში შემოიყვანეს. თამარმა ჯერ მოლაპარაკებით სცადა საქმის მოგვარება, შემდეგ კი მათ წინააღმდეგ ლაშქარი გაგზავნა და აჯანყებულები დაამარცხა. იური ისევ გააძევეს, ხოლო მოღალატე ფეოდალთა თანამდებობაზე მეფემ თავისი მომხრეები დანიშნა. 1193 იურიმ რანის ათაბაგის დახმარებით ისევ სცადა ბედის შემობრუნება, მაგრამ ეს ცდაც უშედეგოდ დამთავრა.

თამარმა დაამარცხა მეფის პოლიტიკით უკმაყოფილო დიდებული ფეოდალები, ოპოზიცია იძულებული გახდა დამორჩილებულიყო. მეფემ სასტიკად ჩაახშო სახელმწიფო ვალდებულებათა წინააღმდეგ მიმართული მთიელთა (ფხოველთა, დიდოელთა) აჯანყება (დაახლოებით 1212), რომელიც 3 თვეს გაგრძელდა.

საგარეო პოლიტიკა
თამარის მეფობის პირველ პერიოდში, დაძაბული შინაკლასობრივი ბრძოლის ვითარებაში, საქართველო მხოლოდ მეზობელთა თავდასხმებს იგერიებდა და ფეოდალური სახელმწიფოსათვის ჩვეულებრივ წვრილ სასაზღვრო თარეშებს აწყობდა. XII საუკუნის 90-იანი წლებიდან საქართველომ ფართო ფრონტით შეუტია სელჩუკებს. მახლობელი აღმოსავლეთის მაჰმადიანი მფლობელები გაერთიანდნენ საქართველოს წინააღმდეგ საბრძოლველად და დახმარება სთხოვეს მაჰმადიანთა უზენაეს სასულიერო ხელისუფალს, ბაღდადის ხალიფას. 1195 შამქორთან ბრძოლაში ქართველებმა ბრწყინვალე გამარჯვება მოიპოვეს აზერბაიჯანელ ათაბაგ აბუბაქრისა და მისი მოკავშირეების ლაშქარზე, 1203 დაამარცხეს რუმის სულთნის რუქნადინის ლაშქარი, 1201-03 აიღეს სომხური ქალაქები ანისი და დვინი, რის შედეგადაც ჩრდილოეთ და ცენტრალური სომხეთი საქართველოს შემოუერთდა; 1204 აიღეს კარი (ყარსი), იმავე 1204 შეიქმნა ტრაპიზონის იმპერია, რომელიც შემდეგ საქართველოს პოლიტიკური გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. 1208-09 ქართველებმა ილაშქრეს ხლათზე, არჭემზე, არდებილზე, 1210 დალაშქრეს ჩრდილოეთ ირანი.

თამარის მეფობის დასასრულისათვის საქართველოს ყმადნაფიცი ქვეყნები იყვნენ აღმოსავლეთით შირვანი და რანი; ჩრდილოეთით ქაშაგეთი, ოსეთი, დურძუკეთი, დიდოეთი, ღუნძეთი, ლეკეთი და დარუბანდი. მოხარკე ქვეყნები სამხრეთით - ხლათის სასულთო, ერზინკის სასულთნო, კარნუ-ქალაქის (არზრუმის) საამირო, ნახჭევნის სააამირო. XII საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედსა და XIII საუკუნის დასაწყისში ფეოდალურმა საქართველომ თავისი პოლიტიკური სიძლიერის, ეკონომიური და კულტურული აღმავლობის უმაღლეს საფეხურს მიაღწია.

კულტურული აღმშენებლობა
თამარის მეფობაში საქართველოში ფართო მასშტაბის სამშენებლო სამუშაოები ჩატარდა (აშენდა გზები, ხიდები, ციხესიმაგრეები, სასახლეები, ეკლესია-მონასტრები). მის დროსაა აგებული ბერთუბნის, ბეთანიის მონასტრები, ვარძიის კლდეში ნაკვეთი სამონასტრო კომპლექსი და სხვები. თამარი მფარველობდა და მატერიალურ დახმარებას უწევდა ქართული კულტურის ცენტრებს ქვეყნის შიგნით და საზღვარგარეთ, მფარველობას უწევდა მეცნიერებს, პოეტებს, ხელოვანთ. თამარის პიროვნებას განსაკუთრებული ადგილი უკავია ფეოდალიზმის ხანის საქართველოს ისტორიაში. ქართულ ეკლესიამ თამარი წმინდად შერაცხა.

ისტორიკოსები და პოეტები ხოტბას ასხამდნენ მას, ფუნჯის ოსტატები ხატავდნენ თამარს. თამარი იქცა ქართველი ხალხის სათაყვანებელ პიროვნებად. ძველი საქართველოს მოღვაწეებიდან ყველაზე მეტი პოემა, ლექსი და ლეგენდა თამარისადმია მიძღვნილი (მათ შორის ჩახრუხაძისა და შავთელის ოდები, შოთა რუსთაველის "ვეფხისტყაოსანი").

თამარის საფლავი
ლეგენდის თანახმად თამარი უდიდესი განძითურთ საიდუმლო ადგილას უნდა იყოს დაკრძალული გელათის მონასტერში, ქუთაისთან, დასავლეთ საქართველოში. ქართველ მკვლევართა მოსაზრებით თამარი გელათის ერთ-ერთ ნიშაში უნდა იყოს დამარხული. მე-12 საუკუნის ლიტერატურული წყაროებიდან თამარ მეფეს უთქვამს: "ჩემთა წინაპართა მიწას, გელათის მონასტერს მიმაბარეთ მე...". მეორე ჰიპოთეზის თანახმად თამარი გელათის ახალ მონასტერში უნდა იყოს დაკრძალული. დღემდე მისი საფლავის მოკვლევა ვერ მოხერხდა.


თამარ მეფე იყო შვილიშვილი დავით აღმაშენებლისა და ერთადერთი შვილი თავისი დედ-მამისა. როდესაც თამარი დაიბადა და აღიზარდა, საქართველო ერთიანი და ძლიერი სამეფო იყო. თამარი იყო მეტად ჭკვიანი, მტკიცე ხასიათის, კაცთმოყვარე და იშვიათი სიმშვენიერის. თამარი ოცი წლისა გამეფდა.

თამარის მამის, გიორგის, მეფობის დროს ბევრი უღირი დიდგვაროვანი გადააყენეს თანამდებობიდან და მათ ადგილზე ღირსეული, უფრო ნიჭიერი და უანგარო, თუმც კი უფრო დაბალი გვარისანი დააყენეს. ამ გადაყენებულმა დიდგვაროვნებმა თამარს თანამდებობებზე დაბრუნება მოთხოვეს. რადგან მეფეს ქართველთა სისხლის დაღვრა არ სურდა, მან მშვიდობიან ხერხს მიმართა: აჯანყებულ დიდებულებთან ორი მოხუცებული, ყველასაგან პატივცემული მანდილოსანი გაგზავნა მოსარიგებლად. მათ აჯანყებულებს ურჩიეს, წინააღმდეგობაზე ხელი აეღოთ და აღუთქვეს, ვინც თქვენგანი ღირსეული აღმოჩნდება, ყველა შესაფერის ადგილს მიიღებსო. გაჭრა მანდილოსნების შუამავლობამ და აჯანყებულები დაშოშმინდნენ.

შემდეგ თამარი შეუდგა სამღვდელოების სრულ განახლებას, სამღვდელოების მეთაური კათალიკოსი მიქაელი იყო ანგარებიანი, მექრთამე ადამიანი. სამღვდელოებაშიც გავრცელდა ეს სენი. თამარმა საეკლესიო კრება მოიწვია და მის თავმჯდომარედ იერუსალიმიდან ჩამოაყვანინა ნიკოლოზ გულამბერიძე, კაცი წმინდა და ფრიად განსწავლული. ამ კრებამ ბევრი უღირსი ეპისკოპოსი და მღვდელი გადააყენა და საქართველოს ეკლესიაში სრული წესრიგი დაამყარა.

საქართველოს სიკეთისათვის საჭირო იყო, რომ თამარს მემკვიდრე ჰყოლოდა. ამიტომ სთხოვეს დაოჯახებულიყო. მეფეც დაჰყვა მათ ნებას. ქმრად ამოურჩიეს რუსი ბატონიშვილი გიორგი (იური რუსი), რადგან ეგონათ, რომ ეს ქორწინება განამტკიცებდა კავშირს საქართველოსა და რუსეთს შორის. თავიდან თამარი უარზე იყო, უცხოსა და უცნობს როგორ მივთხოვდეო, მაგრამ იგი დაარწმუნეს, რომ საქართველოსათვის ეს სიკეთის მომტანი იქნებაო და ჯვარი დასწერეს რუს უფლისწულზე.

საუბედუროდ, გიორგი რუსი მეტად უზნეო გამოდგა. სამეფოს სიკეთეზე სრულიად არ ფიქრობდა, დროს ქეიფში, ლოთობასა და გარყვნილებაში ატარებდა და ცუდ მაგალითს უჩვენებდა თავის ქვეშევრდომებს. თამარი ბევრს ეცადა მეუღლის გამოსწორებას, მაგრამ ვერას გახდა და იძულებული შეიქნა, გაჰყროდა ქმარს და საქართველოდან გაეძევებინა.

თამარმა მეორედ იქორწინა. მან მეუღლედ დავით სოსლანი ამოირჩია. ეს იყო შვილი ოსეთის მბრძანებლისა და ჩამომავლობით ბაგრატიონი. დავითი პატარაობაში დაობლდა და იგი თამარის მამიდამ გაზარდა. ენით, ჩვეულებით, ხასიათით სოსლანი ნამდვილი ქართველი იყო, თანაც თამარი და დავითი პატარაობიდანვე კარგად იცნობდნენ ერთმანეთს და მოსწონდათ კიდეც ერთმანეთი.

მაგრამ გიორგი რუსი როდი შეურიგდა ბედს. მან დაკარგული ტახტის დაბრუნება მოინდომა და უცხო ჯარით საქართველოს შემოესია, მას მიემხრო თამარზე განაწყენებული ზოგიერთი დიდებულიც. მაგრამ თამარის ჯარმა მოღალატეებს სასტიკი დამარცხება აწვნია და ყველანი ტყვედ ჩაიგდო. მათ შეწყალება ითხოვეს. თამარი მეტად კაცთმოყვარე გულის პატრონი იყო და ყველანი თავთავიანთ მამულებში დააბრუნა, გიორგი რუსი კი გაგზავნა უკან კონსტანტინეპოლში.

როცა თამარმა შინაური საქმეები მოაწყო და სრული მშვიდობა და ერთობა დაამყარა ქართველთა შორის, მოისურვა გარეშე მტრები აელაგმა და დაემორჩილებინა. ამ განზრახვით მან არაერთხელ გაგზავნა ჯარით დავით სოსლანი სპარსეთსა და ოსმალეთში. ქართველი ჯარის ყოველი ლაშქრობა ბრწყინვალე გამარჯვებით მთავრდებოდა. მტერი საშინლად მარცხდებოდა ხოლმე, ქართველები გამარჯვებულნი გამოდიოდნენ ყველა ომიდან და აუარებელ ნადავლს შოულობდნენ. მთელი საქართველო აივსო ნადავლი ოქროთი, ვერცხლით და ყოველგვარი სიმდიდრით.

როგორც ფრიად ღვთისმოყვარე გვირგვინოსანი, თამარი დაუცხრომლად ზრუნავდა ქრისტიანობის გაძლიერებასა და გავრცელებაზე. ყოველი ბედნიერი ლაშქრობის შემდეგ აშენებდა დიდებულ მონასტრებსა და ეკლესიებს ღვთისა და წმინდანების სახელზე, რომელთა მფარველობითა და შეწევნითაც ყვაოდა მისი სამეფო. თამარი ცდილობდა კავკასიელი ხალხების გაქრისტიანებასაც. არაერთი ეკლესია ააგო დაღესტანში, ოსეთსა და ჩერქეზეთში და გაავრცელა ქრისტიანობა თვით მიუვალ კავკასიის მთებში.

სარწმუნოების შემდეგ თამარი ყველაზე მაღლა აყენებდა განათლებას და ძალიან უწყობდა ხელს მწერლობისა და მწიგნობრობის გაძლიერებას. მას ჰყავდა ცალკე მინისტრი განათლებისა, რომელსაც ერქვა მწიგნობართუხუცესი. თამარის დროს გამოირჩეოდა პოეტი შოთა რუსთაველი, რომელმაც შექმნა შესანიშნავი პოემა „ვეფხისტყაოსანი“.

თამარ მეფე იყო მეტად კაცთმოყვარე და მიმტევებელი ადამიანი. ამიტომ მან გააუქმა სიკვდილითა და დასახიჩრებით დასჯა, რაც მეტად იყო გავრცელებული ევროპაშიც. დამნაშავეებს ტანჯვა-წამებით კლავდნენ, ან ჭრიდნენ ხელებს, სთხრიდნენ თვალებს. თამარის დროს აიკრძალა ამგვარი რამ. მისი მეფობის პერიოდში არავინ მოუკლავთ და დაუსახიჩრებიათ. ამიტომ იგი მთელს ქართველობას უზომო სიყვარულით უყვარდა.

მაგრამ თამარის ნაზმა აგებულებამ ვერ გაუძლო დიდხანს დაუცხრომელ მზრუნველობას სამეფოსთვის, ხშირად ცხენით სიარულს ლაშქრობის დროს და მოგზაურობას საქართველოს ერთი კუთხიდან მეორეში. ჯერ ორმოცდაათი წლისაც არ იყო, რომ გამოაჩნდა მძიმე დედობრივი სნეულება. საუკეთესო ექიმები დაეხვივნენ თავს, მაგრამ ვერაფერი უშველეს.

სარწმუნოებისა და სამშობლოს წინაშე გაწეული დიდი ღვაწლისათვის თამარი საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმინდანთა თანა შერაცხა.



--------------------
სად ხარ, ჩემო სალამურო,
ხმატკბილო და საამურო.
ქართულად ჰკვნეს, ქართულად სტვენ,
ქართველის გულს ამით ალხენ,
ხასიათს და ჩვეულებას
წინაპართა გვაგონებ ჩვენ.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Oct 2 2008, 21:28
გამოხმაურება #7


ახალი
*

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 40
რეგისტრ.: 2-October 08
მომხმარებელი № 681



ძალიან ბევრ მეფეს აქვს მიქარული: ტეიმურაზ პირველი, ლუარსაბ მეორე.
ბევრი უმადურრადაა დავიწყებული: ალექსანდრე პირველი, კონსტანტინე პირველი
ძალიან დიდი ვაჟკაცი იყო დავით VIII ddd.gif
გმირი იყო დემეტრე მეორე.
მემგონი ორი უნიკალური მეფე გვყავდა: დავითი და ბრწყივალე.
სხვას ყველას უპოვის კაცი ისეთ ნაკლს რაც ამ ორ მეფეზე დაბლა რო დააყენებს მათ.


--------------------
fuck peace
Cause the streets got our babies, we gotta eat
Mista, Po-lice, please try to see that it's
a million motherfuckers stressin just like me
so only Lord can judge me

Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Oct 3 2008, 13:51
გამოხმაურება #8


აქტიური ფორუმელი
***

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 327
რეგისტრ.: 23-April 08
მდებარ.: მარად და ყველგან საქართველო, მე ვარ შენთანააა...
მომხმარებელი № 88



ციტატა(fuck peace @ 2nd October 2008 - 05:28 PM) *
მემგონი ორი უნიკალური მეფე გვყავდა: დავითი და ბრწყივალე.
სხვას ყველას უპოვის კაცი ისეთ ნაკლს რაც ამ ორ მეფეზე დაბლა რო დააყენებს მათ.

თამარის რა ნაკლი ქონდა მართლა დიდი მეფე იყო.
თან ყველაზე გასათვალისწინებელი ისაა რო ქალი იყო და რამდენი შეძლო. wink.gif


--------------------
არაფერი ქვეყანაზე არც იმით დაიწუნება, რომ ძველია, არც იმით მოიწონება, რომ ახალია. ამ სადა ჭეშმარიტებას დიდი ლარი და ხაზი არ უნდა, არც მეტისმეტი გონების გახსნილობა, რომ კაცმა ახალი ტალახი ძველს ვარდს არ ამჯობინოს მარტო იმის გამო, რომ ტალახი ახალია და ვარდი კი ძველი.

რა საკვირველია, რომ მე ჩემი უფრო მიყვარდეს, ჩემსას უფრო შევხაროდე, ჩემი უფრო მიამებოდეს და ჩემსას უფრო ხელს ვუწყობდე. გული ადამიანისა ფიცარი ხომ არ არის, რომ ერთი წაშალო და მის მაგიერ სხვა რამ დასწერო. ვერა ძალი მაგ სიყვარულს ვერ ამოჰკვეთს ადამიანის გულიდამ! ყოველივე იარაღი მის წინაშე უქმია!

ილია ჭავჭავაძე
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Oct 3 2008, 14:20
გამოხმაურება #9


თავადი
**********

ჯგუფი: :მოდერატორი:
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 6,868
რეგისტრ.: 8-April 08
მომხმარებელი № 6



ციტატა(Zeskvi_ucha @ 3rd October 2008 - 09:51 AM) *
თამარის რა ნაკლი ქონდა მართლა დიდი მეფე იყო.
თან ყველაზე გასათვალისწინებელი ისაა რო ქალი იყო და რამდენი შეძლო.

არა ნუ სახელმწიფოს რღვევა მართლა მაშინ დაიწყო, თუმცა თამარის დროს სახელმწიფოს დაშლას ვერავინ გაბედავდა, მაგრამ რაღაც პრივილეგიები მიიღეს არისტოკრატიამ და თავად-აზნაურობამ რაც მერე ცუდად იწვნია ქვეყანამ... თორე როგორც მეფეუდიდესი იყო თამარი


--------------------
ვეღარ ვბედავ რომ კიდევ ერთხელ გითხრა
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Oct 3 2008, 23:06
გამოხმაურება #10


ახალი
*

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 40
რეგისტრ.: 2-October 08
მომხმარებელი № 681



ციტატა(Zeskvi_ucha @ 3rd October 2008 - 12:51 PM) *
თამარის რა ნაკლი ქონდა

რა ნაკლი ქონდა და ის ნაკლი რომ დავითის აშენებულ საქართველოში გამეფდა თამარი
ხოლო მეფობის დროს შეიქმა პოლიტიკური მართვის და სუბორდინაციის პრობლემები და საკამრისი იყო სუსტი მეფე გამოჩენილიყო რო ქვეყანა აირეოდა.
ასეც მოხდა.
ლაშას დაცლოდა კიდე გავატანდით ცოტას მაგრამ რას იზამ.
შეინარჩუნა თამარმა და ეგ მაგრა გააკეთა
აი მომავალ ტაობას კი დიდი პრობლემები დაუტოვა.
დავითი და გიორგი კიდე იმიტომაა უნიკალური რომ ერთის სამეფომ საუკუნე გაძლო მეორის სამეფომ ნახევარი მაგრამ მეტს გაძლებდა ტემური რო არ მოსულიყო. თემოს ვერაფერს მოვუხერხებდით მაინც.

ციტატა(Zeskvi_ucha @ 3rd October 2008 - 12:51 PM) *
თან ყველაზე გასათვალისწინებელი ისაა რო ქალი იყო და რამდენი შეძლო.

რა შუაშია ქალი?
შენ რა გედნერული ტანასწორობის არ გჯერა?
თუ ქალებს უჭკუოებად მიიჩნევ? ddd.gif ddd.gif


--------------------
fuck peace
Cause the streets got our babies, we gotta eat
Mista, Po-lice, please try to see that it's
a million motherfuckers stressin just like me
so only Lord can judge me

Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 6 2010, 17:00
გამოხმაურება #11


ქართველი
*******

ჯგუფი: Alazani Member
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 1,952
რეგისტრ.: 1-November 09
მდებარ.: "სიცოცხლის სამოსახლო"
მომხმარებელი № 2,725



ჰო, ვეთანხმები პირველ დამპოსტველს, ერეკლე სწორად მოიქცა!

ეხლა კი გავსნჯით ასე და ისე, იქ კარგად მოიქცნენ და იქ კი ცუდადო, მაგრამ ე, სწორედ მაშინ, ერეკლეს გვერდით რომ ვყოფილიყავით, რა გვერდით, თუნდ მის ადგილზე, ერთი ვნახავდი როგორ აბულბულდებოდით.

მეფე იყო და ეგეთი გადაწყვეტილებაც უნდა მიეღო, ამ თემას ცოტა ხანში განვავრცობ... თან ძალიან და ვბევრი არგუმენტებით, უბრალოდ, ეხლა ვეღარ მოვითმინე რომ არ დამეწერა.


ისე სანამ გავთართ-გამოვთართხავთ მეფეებს, გავიხსენოთ .."მისგან არს ყოვლი ხელმწიფე, სახითა მის მიერითა"...


--------------------
შევყურებ მთვარეს, რომელიც დადის და ვარსკვლავებს, რომლებიც ვერ დადიან,
მე მიკვირს სიმშვიდე მათი,
მე მომწონს სიმშვიდე მათი,
მე მიყვარს სიმშვიდე მათი,
მე მშურს სიმშვიდე მათი
შურით უნაზესით და უფაქიზესით,
მე ამ დროს, ძალიან, ძალიან საყვარელი ვარ.
ერთი საიდუმლო მინდა გაგიმხილოთ,
ოღონდაც ჩუმად, არვინ გაგვიგონოს,
იცით რა გითხრათ! მე არა მარტო მაშინ,
არამედ საერთოდ ძალიან, ძალიან საყვარელი ვარ,
მე გიჟი ვარ, მე ვარ მასხარა,
მე ვარ არლეკინი,
ჩუმად...
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 6 2010, 17:05
გამოხმაურება #12





ჯგუფი: Editors
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: -4,611
რეგისტრ.: 5-December 08
მდებარ.: თბილისი
მომხმარებელი № 955



ციტატა(Lia Chantladze @ 6th January 2010 - 05:50 PM) *
ისე სანამ გავთართ-გამოვთართხავთ მეფეებს, გავიხსენოთ .."მისგან არს ყოვლი ხელმწიფე, სახითა მის მიერითა"...

რას ფიქრობ როგორ ხელმწიფეზეა საუბარი? მაგ. პრეზიდენტს, რომელიც არ არის მირონცხებული, შეიძლება მივუსადაგოთ ეგ სტროფი?


--------------------
წინაპართაგან წავიდა ყველა, სხვა ხალხის ისმის აქ ჟრიამული.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 6 2010, 17:16
გამოხმაურება #13


ქართველი
*******

ჯგუფი: Alazani Member
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 1,952
რეგისტრ.: 1-November 09
მდებარ.: "სიცოცხლის სამოსახლო"
მომხმარებელი № 2,725



ციტატა(gurulo @ Jan 6 2010, 04:55 PM) *
რას ფიქრობ როგორ ხელმწიფეზეა საუბარი? მაგ. პრეზიდენტს, რომელიც არ არის მირონცხებული, შეიძლება მივუსადაგოთ ეგ სტროფი?


აქ მეფეებზე გვაქვს საუბარი, ეგრე ჰქვია თემას...


მაგრამ, თუნდ პრეზიდენტზე ვისაუბროთ, არა ვარ მომხრე ისიც ტალახში ამოვსვაროთ, რადგან სულ მასე ვაკეთებდით, ჰოდა ჩვენს სულებს განკითხვის ცოდვით ვიმძიმებდით და შედეგად ისევ ცუდ მმართველობას ვღებულობდით, ჩვენთვის მიუღებელს.


--------------------
შევყურებ მთვარეს, რომელიც დადის და ვარსკვლავებს, რომლებიც ვერ დადიან,
მე მიკვირს სიმშვიდე მათი,
მე მომწონს სიმშვიდე მათი,
მე მიყვარს სიმშვიდე მათი,
მე მშურს სიმშვიდე მათი
შურით უნაზესით და უფაქიზესით,
მე ამ დროს, ძალიან, ძალიან საყვარელი ვარ.
ერთი საიდუმლო მინდა გაგიმხილოთ,
ოღონდაც ჩუმად, არვინ გაგვიგონოს,
იცით რა გითხრათ! მე არა მარტო მაშინ,
არამედ საერთოდ ძალიან, ძალიან საყვარელი ვარ,
მე გიჟი ვარ, მე ვარ მასხარა,
მე ვარ არლეკინი,
ჩუმად...
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 6 2010, 17:29
გამოხმაურება #14





ჯგუფი: Editors
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: -4,611
რეგისტრ.: 5-December 08
მდებარ.: თბილისი
მომხმარებელი № 955



ციტატა(Lia Chantladze @ 6th January 2010 - 06:06 PM) *
მაგრამ, თუნდ პრეზიდენტზე ვისაუბროთ, არა ვარ მომხრე ისიც ტალახში ამოვსვაროთ

ადამიანს როგორც პრეზიდენტის ისე მეფის გალანძღვა შეუძლია, არც იმაზეა დავა რომ ყველაფერი რაც კი ხდება უფლის დაშვებით რომაა, უბრალოდ მეფისა და პრეზიდენტის რანგზე ვიკითხე, ერთი და იგივე რანგის არიან თუ რომელიმე აღემატება მეორესმეთქი. კონკრეტულ პიროვნებებს არ ვგულისხმობ. ისე, ზოგადად


--------------------
წინაპართაგან წავიდა ყველა, სხვა ხალხის ისმის აქ ჟრიამული.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 6 2010, 17:32
გამოხმაურება #15


ბნელოა რა...
*********

ჯგუფი: Editors
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 4,407
რეგისტრ.: 10-April 08
მდებარ.: Who его знает...
მომხმარებელი № 28



ზოგადად მეფე აღემატება, რადგან მირონცხებულია და იქ სხვა მადლია უკვე. მართლმადიდებელ მეფეზეა აქ საუბარი.


--------------------
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 6 2010, 18:52
გამოხმაურება #16


საპატიო ფორუმელი
*****

ჯგუფი: Members
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 867
რეგისტრ.: 22-June 08
მდებარ.: saqartvelo, ajara, batumi
მომხმარებელი № 313



jibgha
გეთანხმები, მე ძალიან მიყვარს ერეკლე მეფე და მან, თავის დროზე, ყველაზე სწორი არჩევანი გააკეთა.


--------------------
...მთებში ჩუმად დაქვითინებს
ჩემი დიდი ნენეს ნანა
დერდებს გულში ვიბექსნიდი
აჭარელი ვიყავ განა!...
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 13 2010, 17:12
გამოხმაურება #17


საპატიო ფორუმელი
*****

ჯგუფი: Alazani Member
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 1,073
რეგისტრ.: 24-November 09
მდებარ.: ქიზიყი
მომხმარებელი № 2,754



როდესაც ვფიქრდებით რომელია საქართველოს მეფეებს შორის უკეთესი, მაშინვე დავითი ან თამარი გვახსენდება... რა თქმა უნდა ისინი შესანიშნავი მეფეები იყვნენ, მარა "დრონი მეფობენ და არა მეფენიო" ნათქვამია... თამარის დროს თუნდაც გიორგი XI-ს რომ ემეფა, იქნებ უკეთესი მეფეც ყოფილიყო... ამიტომ არ უნდა დავივიწყოთ უიღბლო მეფეები და უნდა დავაფასოთ მათი ღვაწლიც. მათ შორისაც მე ყველაზე მაღლა გიორგი VII-ს ვაყენებ, აღფრთოვანებული ვარ მისი შეუპოვრობით...


--------------------
"არას ვიქმ, ცოდნა რას მარგებს ფილოსოფოსთა ბრძნობისა?!"


"ვაჰმე, რა უგზოდ დავდივარ,
ვაჰმე, როგორა ბნელაო!"
Go to the top of the page
 
+Quote Post
გამოხმაურება Jan 13 2010, 21:17
გამოხმაურება #18


თავადი
**********

ჯგუფი: :მოდერატორი:
ნიკის ჩასმა
ციტატის ჩასმა
გამოხმაურება: 6,868
რეგისტრ.: 8-April 08
მომხმარებელი № 6



ჩემთვის უსაყვარლესი მეფეა ერეკლე II .


--------------------
ვეღარ ვბედავ რომ კიდევ ერთხელ გითხრა
Go to the top of the page
 
+Quote Post
 
 
ამ თემას კითხულობს 1 მომხმარებელი (მათ შორის 1 სტუმარი და 0 დამალული მომხმარებელი)
0 მომხმარებელი:
Random Archive Kirile Pachkoria - vakhtanguri Okros Satsmisi - Zhan Achba Lela Tataraidze - Fshauri Datireba Samuel Chavleishvili - Alaverdi Artem Erkomaishvilis Sagaloblebi - Rajams Iordanes Keria - Dzmao Ra Sjobda Dzmobasa Kartuli Khalkhuri Musika (Guria) - Shavi Shashvi Megruli Simgerebi - Si Qoul Bata Shavnabada - Daigvianes Anchiskhati Choir (A. Erkomaishvilis Kilo) - Mtasa Zeda Anchiskhati Choir (Songs) - Popuri Chibonze Iambiko - Kakhuri Mravaljamieri Jokia Meshvelianis Gundi - Simgera Misha Khergianze Artem Erkomaishvilis Sagaloblebi - Mshvenierman Ioseb Qartuli Khmebi - Kakhuri Mravaldjamieri Shalva Aslanishvilis Kolektsia - Mtibluri Shairi Gigo Erkomaishvili - Kuchka Bedineri Satanao - Saidumlo Uckho Da Didebuli Shavnabada - Nanila Tamar Mamaladzis Kolektsia - Nepeo Gmertman Shen Mogtses Phazisi - Romelni Qerubimta Basiani - Megruli Alilo Shalva Aslanishvilis Kolektsia - Simgera Stalinze Debi Ishkhnelebi - Amas Gidzgvni Anchiskhati Choir (Karbelaant Kilo) - Agdgoma Kristesi Shalva Aslanishvilis Kolektsia - Jujuna Vladimer Berdzenishvili - Vakhtanguri Keria - Batonebis Nanina Artem Erkomaishvilis Sagaloblebi - Dideba Shenda Kriste Gmerto Odila - Tsmindao gmerto Tamar Mamaladzis Kolektsia - Mushuri 2 Shavnabada - Urmuli Artem Erkomaishvilis Sagaloblebi - Angelozi Gagadebs Artem Erkomaishvilis Sagaloblebi - Rajams Mokhvide Gmerto Polikarpe Khubulava - Tuta Akhali Jokia Meshvelianis Gundi - Lajgvash Lashari - Voisa Artem Erkomaishvili - Adila Anchiskhati Choir (Songs) - Madlobeli Odila - Mravaljamieri II Apkhazetis Sakhelmtsipo Ansambli - Atlarchopa Jokia Meshvelianis Gundi - Oi Sabrale Okros Satsmisi - Melodia Acharpanze Shalva Aslanishvilis Kolektsia - Khmit Tirili 2 kartuli Khalkhuri Musika (Svaneti) - Mgzavruli Anchiskhati Choir (Gelati School) - Akebdit Sakhelsa Uplisasa Anchiskhati Choir (Songs) - Chkim Chonguri Varlam Simonishvili - Indi-Mindi Anchiskhati Choir (A. Erkomaishvilis Kilo) - Shobaman Shenman Erti Shedevri - Artem Erkomaishvilis Gundi
Kakheti, Lazeti, Pshav-Khevsureti, Meskhet-Javakheti, Tusheti, Shavsheti, Samegrelo, Racha, Mtiuleti, Tianeti, Khevi, Svaneti, Imereti, Achara, Apkhazeti, Lechkhumi, Khartli, Guria
კირილე პაჭკორია - ვახტანგური ოქროს საწმისი - ჟან აჩბა ლელა თათარაიძე - ფშაური დატირება სამუელ ჩავლეიშვილი - ალავერდი არტემ ერქომაიშვილის საგალობლები - რაჟამს იორდანეს კერია - ძმაო რა სჯობდა ძმობასა ქართული ხალხური მუსიკა (გურია) - შავი შაშვი მეგრული სიმღერები - სი ქოულ ბატა შავნაბადა - დაიგვიანეს ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (შემოქმედი - ა. ერქომაიშვილის კილო) - მთასა ზედა ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (სიმღერები) - პოპური ჭიბონზე იამბიკო - კახური მრავალჟამიერი ჯოკია მეშველიანის გუნდი - სიმღერა მიშა ხერგიანზე არტემ ერქომაიშვილის საგალობლები - მშვენიერმან იოსებ ქართული ხმები - კახური მრავალჟამიერი შალვა ასლანიშვილია კოლექცია - მთიბლური შაირი გიგო ერქომაიშვილი - კუჩხა ბედინერი სათანაო - საიდუმლო უცხო და დიდებული შავნაბადა - ნანაილა თამარ მამალაძის კოლექცია - ნეფეო ღმერთმან შენ მოგცეს ფაზისი - რომელნი ქერუბიმთა ბასიანი - მეგრული ალილო შალვა ასლანიშვილია კოლექცია - სიმღერა სტალინზე დები იშხნელები - ამას გიძღვნი ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (ქართლ-კახური - კარბელაანთ კილო) - აღდგომა ქრისტესი შალვა ასლანიშვილია კოლექცია - ჟუჟუნა ვლადიმერ ბერძენიშვილი - ვახტანგური კერია - ბატონების ნანინა არტემ ერქომაიშვილის საგალობლები - დიდება შენდა ქრისტე ღმერთო ოდილა - წმინდაო ღმერთო თამარ მამალაძის კოლექცია - მუშური 2 შავნაბადა - ურმული არტემ ერქომაიშვილის საგალობლები - ანგელოზი ღაღადებს არტემ ერქომაიშვილის საგალობლები - რაჟმს მოხვიდე ღმერთო პოლიკარპე ხუბულავა - თუთა ახალი ჯოკია მეშველიანის გუნდი - ლაჟღვაში ლაშარი - ვოისა არტემ ერქომაიშვილი - ადილა ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (სიმღერები) - მადლობელი ოდილა - მრავალჟამიერი II აფხაზეთის სახელმწიფო ანსამბლი - ატლარჩოპა ჯოკია მეშველიანის გუნდი - ოი საბრალე ოქროს საწმისი - მელოდია აჭარპანზე შალვა ასლანიშვილია კოლექცია - ხმით ტირილი 2 ქართული ხალხური მუსიკა (სვანეთი) - მგზავრული ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (გელათის სკოლა) - აქებდით სახელსა უფლისასა (კ.) ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (სიმღერები) - ჩქიმ ჩონგური ვარლამ სმონიშვილი - ინდი-მინდი ანჩისხატის ტაძრის გუნდი (შემოქმედი - ა. ერქომაიშვილის კილო) - შობამან შენმან ერთი შედევრი - არტემ ერქომაიშვილის გუნდი
ფშავ-ხევსურეთი, თიანეთი, ხევი, რაჭა, აჭარა, იმერეთი, ლეჩხუმი, აფხაზეთი, ქართლი, სვანეთი, გურია, თუშეთი, მესხეთ-ჯავახეთი, სამეგრელო, შავშეთი, მთიულეთი, კახეთი, ლაზეთი
GEORGIAN FOLKLORE მთავარი | ფორუმი | გალერეა Powered By GIORGI BERIKELASHVILI