ეს გახლავთ სოფელ ზემო აკეთის გუნდი "შვიდკაცა". მათ მეორენაირად ხუხუნაიშვილების გუნდს უწოდებენ, რადგან 7 კაციდან 5 ხუხუნაიშვილია...

ფოტო გადაღებულია 1913 წელს.

1.ხელმძღვანელი: კონსტანტინე (კოწია) ხუხუნაიშვილი.(1872 - 1941წ.წ.) [კრიმანჭული]

კოწია დაიბადა სოფელ აკეთში, გლეხთა ოჯახში. სიმღერები პავლე ჩიჩუასგან შეისწავლა. (მის ბავშვობაში მღეროდნენ ერ. მახარაძე [მთქმელი]; მიხეილ ნარსია [მოძახილი]; პავლე ჩიჩუა [მაღალი ხმა] და რობიდონ მახარაძე [ბანი])
კოწია კარგად იცნობდა ისეთი მაღალი დონის მომღერლებს, როგორებიც იყვნენ; ვარლამ სიმონიშვილი, გიორგი ბაბილოძე, ერმალო სიხარულიძე, ვლადიმერ ბერძენიშვილი, არტემ, ანანია და ვლადიმერ ერქომიშვილები. კოწია ჩონგურძე დაკვრის ვირტუოზი გახლდათ, ერთ - ერთ სიმღერის " დიაკონმა უთხრა მღვდელსაო" - ს დაკვრის დროს, ერთდროულად შეეძლო მარჯვენა ხლით პირჯვარი გადაეწერა, ხოლო მარცხენა ხელით სიმები ისე ამოეკრა რომ ჩონგურს თავისი ჟღერედობა არ დაკარგვოდა.
მას ჰყავდა მეუღლე, ნატალია შევარდნაძე და შვიდი შვილი. კოწიას ჰქონდა ერთი საოცარი უნარი; მას აბსოლუტური სიზუსტით შეეძლო ჩიტების გალობისა და ჭიკჭიკის იმიტირება.

2.ალმასხან ხუხუნაიშვილი.(1885 - 1930 წ.წ.) [კრიმანჭული]

ალმასხანი იყო კოწიას ბიძაშვილი, კრიმანჭულის ერთ - ერთი საუკეთესო შემსრულებელი. საოცრად აქვს შესრულებული "ხასანბეგურას" კრიმანჭული.ერთხელ, როდესაც აკეთს ზაქარია ფალიაშვილი სტუმრობდა, ალმასხანს თურმე იმდენჯერ გაამეორებინა ხასანბეგურაში "კარკაციანი" (სიცილიანი) ვარიანტი, რომ ხმა ჩაეხლიჩა.

3. ბესარიონ ხუხუნაიშვილი(1883 - 1942 წ.წ.) [ბანი]

ბესარიონი მღეროდა "შვიდკაცას" ტრიოში. ჰქონდა ძლიერი ხმა, ვაჟკაცური ტემბრი, ფართო დიაპაზონი და იმპროვიზაციის საოცარი უნარი.
ერთხელ, ქორწილში, ბესარიონი თამადად ყოფილა. თურმე ცეკვის დროს ახალუხზე ღილი ასწყვეტია და უთქვამს; -"ვინც ამ ღილს იპოვის და დამიკერებს, ცოლად მოვიყვანო"... ერთ ქალს, რომელსაც ქმარი რვა თვის გარდაცვლილი ჰყავდა, იმდენად მოსწონებია ბესარიონი, გასათხოვარი გოგოებისთვის დაუსწრია, უპოვია და დაუკერრებია ღილი. როცა შეხედა ბესარიონმა ამ ქალს, მაინც და მაიც არ მოსწონებია, მაგრამ მაშინ სიტყვის კაცობა იყო და და ვერ გატეხა სიტყვა. წაიყვანა სახლში. ყველა გაოგნებული იყო, ბესო ესეთი ლამაზი და პატარძალი პატარა ჩია ქალი.
ბესარიონ ხუხუნაიშვილი არაფრით ჩამოუვარებოდა ისეთ ბანებს, როგორებიც იყვნენ: ილარიონ ჩავლეიშვილი, ნესტორ კონტრიძე, არტემ ერქომაიშვილი, ვლადიმერ ბერძენიშვილი, ვარლამ სიმონიშვილი.

4.იოსებ (ესოფი) ხუხუნაიშვილი (1870 - 1961წ.წ.)[მოძახილი]

ესოფი იყო პირველ - მეორე ხმის ერთ - ერთი საუკეთესო შემსრულებელი. ესოფი მსურველებისგან თითო სიმღერაში ორ ფუთ სიმინდს იღებდა. სწავლების მეთოდიც საკუთარი ჰქონდა; ჯერ ასწავლიდა მეორე ხმას და შემდგომში დანარჩენ ორს. ჰქონდა კარგი იუმორი.
ერთხელ, კირილე ხუხუნაიშვილმა თავისი ვაჟი კაკუნია ხუხუნაიშვილი მიუყვანა ესოფს; სიმღერები ასწავლეო! (ოთხ ფუთ სიმინდს გადაგიხდიო). თურმე ისეთი ხმა ამოუშვა, გააგიჟა კაცი. ორი დღის შემდეგ ესოფიმ შეუთვალა კირილეს: რვა ფუთ სიმინდს იქით მოგცემ, ოღონდ შენი შვილი მეტი აღარ გამოუშვა ჩემთან, რაც ვიცოდი, ისიც დამავიწყდაო.

5.რაჟდენ ხუხუნაიშვილი(1879 - 1969 წ.წ.) [ბანი]

რაჟდენი, ზაქარია ფიფაიშვილთან ერთად, ბანს მღეროდა "შვიდკაცა" - ს გადატანილში. იგი ასრულებდა ერთ ძველ ქართულ ტრადიციას: თურმე ქვემო აკეთში თავადი, ტარიელ ჯაყელი, ერთ გლეხს მიწის გამო წაჩხუბებია. მეზობლერბს შეურიგებია მოდავენი. გამართულა ლხინი. სუფრასთან კვლავ გაუხსენებიათ დავის მიზეზი და კვლავ გაწეულან ერთმანეთზე. ერთ ერთ მეზობელს, გვარად ჩხაიძეს, სიმღერა წამოუწყია, მას სხვებიც აჰყოლიან და ჩხუბი სიმღერაში გადაზრდილა.
ეს გურულებმა ტრადიციად გადაიღეს. სწორედ ეს ტრადიცია ჰქონდა შემონახული რაჟდენ ხუხუნაიშვილს

6.სერაპიონ კუკულავა [მთქმელი]

სერაპიონ კუკულავას შესახებ, ნაკლები ცნობებია შემონახული, ვიცით მხოლოდ ის, რომ კუკულავები სოფელ ჩიბათიდან იყვნენ წარმოშობით და შემდგომ ყოფილან ჩამოსახლებული აკეთში.

7.ზაქარია ფიფაიშვილი. (გარდ. 1937 - 38 წ.) [ბანი]

ზაქარია ფიფაიშვილი იყო რაჟდენის დის ქმარი. მისი ინიციატივით, თბილისში, პირველ ხმის ჩამწერ სტუდია "ამურ - რიგა'' - ში ანსამბლ შვიდკაცას მიერ ჩაწერილ იქნა გურული სიმღერები.