მთაზე ავალ და დავძახებ
სიმღერას ომახიანსა
ვერ ვათელინებ სამშობლოს
მტერს ვერაგსა დაბ ტიალსა
ქართველს სიკვდილი ურჩევნის
სიცოცხლეს ღალატიანსა

კაი ყმა ერთხელ ნაშობი
მოკვდება ხელში ხმლიანად
არც ხმალი უნდა ვაჟკაცსა
თუ გული გაიფხიანა
ჯიშს ვერ გასწყვეტენ ქართველის
გინდ ამოწყვიტონ მთლიანად

ავახმიანებ სამრეკლოს
ზარებს შემოვკრავ ხმიანად
ტომად თუ ამოგიწყვიტეს
ვაი რომ დარჩები ტიალად
ქართველო საქართველოსთვის
გემღეროს მუდამ ხმიანად