გაგნისა გორსა შეხვივნა,
შავნი ღურბელნი ქარმანა,
წვიმა მოვიდა, მეხისი
ვერ დაიჭირა ცამანა.
თორმეტი თუში დალია,
ერთი ფერდაის ზვავმანა,
ბევრმა ჩაბერტყა ქოჩორი,
ლამაზი ქალის ქმარმანა.
ნეტავ რაი ჰქნა, რა ჰქნაი,
დიდუაიძემ ფარმანა,
გაჰფრინდა, ვერ გაუწია,
წინ გამოსტაცა ზვავმანა.
ბრალი ხარ იდუაიძევ,

ქალ-რძალ ვერ მოგიტირილავ,
მოგეწყინების ლოდინით.